Históricos
Tobias 5
4 versículos ainda não foram recuperados na digitalização do Figueiredo e aparecem como […].
1Então respondeu Tobias a seu pai, e disse: Meu pai, tudo o que me mandaste farei. 2Mas não sei de que modo poderei cobrar este dinheiro: Porque nem ele me conhece a mim, nem eu o conheço a ele: Que sinal lhe darei eu? Eu nem ainda sei o caminho, por onde se vai à tal terra. 3Então seu pai lhe respondeu, e disse: Eu tenho em meu poder a obrigação de seu punho: 4quai, quando tu lha mostrares, ele logo te pagará. 4 Mas agora vai, e busca algum homem que te seja fiel, que vá contigo pagando-se-lhe o seu trabalho: Para que tu cobres o dinheiro enquanto ainda eu estou vivo. = Então tendo Tobias saído, achou a um gentil mancebo, que estava cingido, e como prestes a caminhar. 6. E não sabendo que era um Anjo de Deus, o saudou, e disse: De onde és tu, galhardo mancebo? 7 E ele respondeu. Eu sou um dos filhos de Israel: E Tobias lhe disse: Tu sabes o caminho que leva à terra dos medos? 8 O Anjo lhe respondeu: Sei: E tenho.andado muitas vezes estes caminhos, e tenho estado ein casa de Gabelo nosso irmão, que mora em Ragés, cidade dos medos, que está situada sobre o monte de Ecbátana. 5Tunc egressus Tobias, invenit juvenem splendidum stantem præcinctum, et quasi paratum ad ambulandum.vg 6Et ignorans quod angelus Dei esset, salutavit eum, et dixit: Unde te habemus, bone juvenis?vg 7At ille respondit: Ex filiis Israël. Et Tobias dixit ei: Nosti viam quæ ducit in regionem Medorum?vg 8Cui respondit: Novi: et omnia itinera ejus frequenter ambulavi, et mansi apud Gabelum fratrem nostrum, qui moratur in Rages civitate Medorum, quæ posita est in monte Ecbatanis.vg 9Tobias lhe disse: Suplico-te que esperes por mim, até que eu avise meu pai disto mesmo. 10Então Tobias tendo entrado, referiu a seu pai tudo isto. Do que admirado o pai, lhe rogou que entrasse em sua casa. 11Tendo pois entrado saudou a Tobias, e disse: A alegria seja sempre contigo. 12E disse Tobias: Que alegria poderei eu ter, eu que sempre estou em trevas, e que não vejo a luz do céu? 13O mancebo lhe disse: Tem bom ânimo, perto esta o tempo em que Deus te cure. 14Disse-lhe pois Tobias: Acaso poderás tu levar meu filho a casa de Gabélo em Ragés, cidade dos medos? e quando tu voltares, eu te pagarei o teu trabalho. 15E o anjo lhe disse: Eu o levarei, e to reconduzirei. 16Tobias lhe respondeu: Peço-te que me digas, de que família, ou de que tribo és tu? 17O anjo Rafael lhe disse: Procuras saber da família do mercenário, ou o mesmo mercenário, que vá com teu filho? 18Mas para que eu te não ponha em cuidados, eu sou Azarias, filho do grande Ananias. 19E Tobias lhe respondeu: Tu és duma ilustre prosápia. Mas peço-te que te não agastes por eu desejar conhecer a 'tua geração. 20E o anjo lhe disse: Eu levarei teu filho com saúde e to reconduzirei com saúde. 21E respondendo Tobias, disse: Fazei boa jornada, e Deus seja convosco no vosso caminho, e o seu anjo vá em vossa companhia. 22Então preparado tudo o que se havia levar na jornada, despediu-se Tobias de seu pai, e de sua mãe, e partiram ambos de companhia. 23Tanto que partiram, começou sua mãe a chorar, e a dizer: Tu nos tiraste o bordão da nossa velhice, e o apartaste de nós. 24Oxalá que nunca tivesse havido este dinheiro, pelo qual tu o mandaste. 25Bastava-nos a nossa pobreza, para contarmos como riquezas o vermos o nosso filho. 26E disse-lhe Tobias: Não chores, nosso filho chegará salvo e voltará salvo para nossa companhia, e tu o verás com os teus olhos. 27Porque eu creio que o bom anjo de Deus o acompanha, e que ele regula tudo o que lhe diz respeito, de modo que tornará cheio de alegria para nossa companhia. 28A esta palavra cessou a mãe de chorar, e calou-se.