Atos dos Apóstolos
Atos dos Apóstolos 9
5 versículos ainda não foram recuperados na digitalização do Figueiredo e aparecem como […].
1Saulo, pois, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, se apresentou ao príncipe dos sacerdotes. muito tempo a dar-se por imersas eronio do que tona 2E lhe pediu cartas para as Sinagogas de Damasco: Com o fim de levar presos a Jerusalém quantos achasse desta profissão, homens e muiheres. 3E indo ele seu caminho, foi coisa fatível que se avizinhasse a Damasco: E subitamente o cercou ali uma luz vinda do Céu. 4E caindo em terra ouviu uma voz que lhe dizia:. Saulo, Saulo, por que me persegues? 5Ele disse: Quem és tu, Senhor? E ele lhe respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues: Dura coisa é para ti recalcitrar contra o aguilhão. 6Então, tremente e atônito, disse: Senhor, que 7E o Senhor lhe respondeu: Levanta-te, e entra na cidade, e ai se te dirá o que convém fazer. A esse tempo aqueles homens, que o acompanhavam, estavam espantados, ouvindo sim a voz, mas sem ver ninguém. 8Levantou-se pois Saulo da terra, e tendo os olhos abertos, não via nada. Eles porém levando-o pela mão o introduziram em Damasco. 9E esteve ali três dias sem ver, e não comeu, nem bebeur. 10Ora, em Damasco havia um discípulo, que tinha por nome Ananias: E o Senhor numa visão lhe disse: Ananias. Ele acudiu dizendo: Eis-me aqui, Senhor. 11E o Senhor lhe tornou: Levanta-te e vai ao bairro que se chama Direito: E busca em casa de Judas a um de Tarso chamado Saulo: Porque ei-lo ai está orando. 12(E viu um homem por nome Ananias, que entrava e que lhe impunha as mãos para recobrar a vista). 13Respondeu pois Ananias: Senhor, eu tenho ouvido dizer a muitos a respeito deste homem, quantos males fez aos teus Santos em Jerusalém: 14E este tem poder dos príncipes dos sacerdotes de prender todos aqueles que invocam o teu nome: 15Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante das gentes, e dos reis, e dos filhos de Israel. tamento que deram os pros eros estos — Era este o 1ra- 16Porque eu lhe mostrarei quantas coisas lhe é ne. cessário padecer pelo meu nome. 17E foi Ananias, e entrou na casa: E pondo as mãos sobre ele, disse: Saulo irmão, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou para que recobres a vista e fiques cheio do Espirito Santo. 18E no mesmo ponto lhe caíram dos olhos umas como escamaș, è assim recuperou a vista: E levantando-se foi batizado. • 19E depois que tomou alimento, ficou então conr as forças recobradas. Alguns dias porém esteve com os discípulos, que se achavam em Damasco. 20E logo pregava nas Sinagogas a Jesus, que este era o Filho de Deus. 21Stupebant autem omnes qui audiebant, et dicebant: Nonne hic est qui expugnabat in Jerusalem eos qui invocabant nomen istud: et huc ad hoc venit, ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum?vg 22Saulus autem multo magis convalescebat, et confundebat Judæos qui habitabant Damasci, affirmans quoniam hic est Christus.vg 23Cum autem implerentur dies multi, consilium fecerunt in unum Judæi ut eum interficerent.vg 24Notæ autem factæ sunt Saulo insidiæ eorum. Custodiebant autem et portas die ac nocte, ut eum interficerent.vg 25Accipientes autem eum discipuli nocte, per murum dimiserunt eum, submittentes in sporta.\vg 26Tendo porém chegado a Jerusalém. procurava Saulo ajuntar-se com os discípulos, mas todos o temian. não crendo que ele fosse discípulo. 27Então Barnabé levando-o consigo, o apresentou aos Apóstolos: E lhes contou como havia visto ao Senhor no caminho e que lhe havia falado, e como depois em Damasco ele se portara com toda a liberdade em nome de Jesus. 28E estava com eles em Jerusalém entrando, e saindo, e portando-se com liberdade em nome do Senhor. 29Falava também com os gentios, e disputava com os gregos: Mas eles tratavam de o matar. 30O que tendo sabido os irmãos o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso. 31Tinha então paz a igreja por toda a Judéia, e Galiléia, e Samaria, e se propagava caminhando no temor do Senhor, e estava cheia da consolação do Espírito Santo. 32Aconteceu pois que andando Pedro visitando a todos, chegou aos Santos, que habitavam em Lida. • 33E achou ali um homem por nome Enéias, que havia oito anos jazia em um leito, porque estava paralítico. 34E Pedro lhe disse: Enéias, o Senhor Jesus Cristo te sara: Levanta-te, e faze a tua cama. E num momento se levantou. 35E viram-no todos os que habitavam em Lida, e em Sarona: Os quais se converteram ao Senhor. 36Houve também em Jope uma discipula, por nome Tabita, que quer dizer Dorcas. Esta se achava cheia de boas obras e de esmolas que fazia.. 37E aconteceu naqueles dias, que depois de cair enferma, morresse. A qual, tendo-a primeiro lavado, a puseram num quarto alto. 38E como Lida estava perto de Jope, os discípulos ouvindo que Pedro se achava lá, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco. 39E levantando-se Pedro foi com eles. "E logo que chegou, o levaram ao quarto alto: E o cercaram todas as viúvas chorando, e mostrando-lhe as túnicas, e os vestidos,. que lhes fazia Dorcas. 40Mas Pedro, tendo feito sair a todos para fora, pondo-se de joelhos, entrou a orar: E depois de se ter voltado para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os seus olhos: E vendo a Pedro, se assentou. 41Mas êlé a fez levantar, dando-lhe a mão. E havendo chamado os santos, e as viúvas, lha entregou viva. 42E este caso se fez notório por toda Jope: E foram muitos os que creram no Senhor. 43E aconteceu que Pedro se deixo ficar em Jope por muitos dias, em casa dum curtidor de peles, chamado Simão: